Kom maar vaak bij ons baden

Mijn ouders waren al eerder in Holland aangekomen. Ze woonden in Alkmaar. Daarom werden we ingedeeld in Schoorl, wat niet al te ver van hen vandaan was.
We zaten in een pension, waar we tot de eerste gasten behoorden. Alles was zo anders daar...het eten was er hopeloos; de eigenaar deed zijn best om het ons naar de zin te maken, maar niemand vond het lekker.

Op een keer vroeg hij me: "Waarom eten ze (de andere gasten) het eten toch nooit op?"
Later werd het wel wat beter gelukkig. In Indië aten we door de week Hollands; op zaterdag was er nasi goreng, op zondag rijsttafel, lekker pedis. Hollands eten vond ik smakeloos..

De Familie Metselaar was een van de eerste gezinnen in Schoorl, die een huis kregen."Kom maar vaak bij ons baden hoor!" zeiden ze tegen me. In Schoorl hadden we alleen een badkuip, waar je niet eens kon sirammen. In het pension hadden we twee kamers: een voor de jongens, een voor mijn man en mij. Mijn dochter was in de kost bij haar oma in Alkmaar. Ze werkte als verpleegster.

Op 21 maart dacht ik: "Ha, nu begint de zomer", dus deed ik die dag geen hemd aan toen ik naar mijn ouders in Alkmaar ging. Maar het was koud en ik moest een jas van mijn vader lenen voor de terugreis naar Schoorl.