"Waar ben ik in verzeild geraakt?"
Mevrouw Meijer: Mijn man is eerder naar Holland gegaan omdat het voor hem te gevaarlijk werd.
Ik kwam met de boot Kota Inten naar Holland met toen nog mijn ene kind in 1950. Ik kwam in Rotterdam aan en werd opgevangen door schoonfamilie in Apeldoorn. Het was vreemd en koud. Oma heeft voor mij een flanellen jurk gemaakt maar dat was toch nog koud. Mijn dochter was toen 1 jaar oud.
Wij hebben drie jaar bij hen gewoond en hebben toen een huis gekregen aan de Ravenweg. Met een kolenkachel.
Ik heb alles geleerd van mijn schoonmoeder die ik nog niet kende. Alles is vreemd. Ik was zeventien jaar en moest alles ineens zelf doen. "Waar ben ik in verzeild geraakt?" Alles werd in Indie voor ons gedaan. Als er gebaad moest worden dan moest je eerst water koken. De botel tjebok gaat mee naar de w.c. en dat vind schoonma erg raar. Ik had moeite met het eten; gewend aan rijst en nu wennen aan aardappelen. Een keer in de week mag ik nasi goreng maken. Als oudste heb ik wel leren koken op mijn negende.
Op de Ravenweg werd mijn tweede kind geboren en negen jar later de jongste zoon.
Mijn man werkte eerst bij een metaalfabriek en ging daarna naar de krant. Hij heeft er 44 jaar gewerkt en tot op de dag van vandaag krijgen wij de krant gratis. Wij hadden het niet breed en schoonma heeft ons met alles gesteund. De verhouding met mijn moeder was goed.
Toen ik bij de kapper werkte, paste ma op de oudste, vier jaar lang, tot de jongste zoon kwam. Mijn haar werd gepermanent in ruil voor het blauwzwarte haar dat ze me afgeknipt hadden.
Ik heb voor het eerst gefietst toen het glad was in de winter. De kinderen gingen naar school tot de zesde klas. De kinderen konden goed meekomen, maar de oudste is naar de LOMschool en daarna naar de ambachtsschool gegaan.
